شماره "ما راه را هموار می کنیم" ¡Americano را باز می کند! موزیکال که اکنون در شهر نیویورک در حال پخش است.
آنتونیو "تونی" والدوینوس آرزوی روزی را داشت که بتواند در نیروی دریایی ایالات متحده نام نویسی کند. اگرچه در 11 سپتامبر فقط دانش آموز کلاس ششم بود، اما قول داد که از کشورش در حالی که وقایع غم انگیز آن روز را تماشا می کند، دفاع کند. در تولد 18 سالگی خود، او تلاش کرد تا به خدمت سربازی برود اما رازی را کشف کرد که جاه طلبی او را در هم شکست. والدین والدوینو هرگز به او نگفتند که او در مکزیک به دنیا آمده است – یا اینکه او یک مهاجر غیرقانونی است.
اگرچه قانون DREAM هرگز به قانون تصویب نشد، مهاجران جوانی که فاقد مدارک هستند و در کودکی به ایالات متحده آورده شده‌اند، اغلب «رویاپردازان» نامیده می‌شوند. از طریق اقدام معوق برای ورود به دوران کودکی (DACA) که به آنها اجازه می‌دهد در کشور بمانند، به شرط رعایت معیارهای خاص، حمایت‌هایی نیز به آن‌ها داده می‌شود.
اکنون، داستان زندگی والدوینو به یک موزیکال جدید خارج از برادوی تبدیل شده است. این نمایش که «¡Americano!» نام دارد، توسط Quixote Productions همراه با Chicanos For La Cause، یک سازمان غیرانتفاعی آریزونا که برای پایان دادن به تبعیض علیه جامعه مکزیکی آمریکایی کار می کند، ارائه می شود. تا 21 ژوئن در New World Stages در مرکز شهر منهتن ادامه دارد.
یک تیم خلاق قوی پشت "¡Americano!" هستند، از جمله آهنگساز کری رودریگز، که نامزد دریافت جایزه درام میز سال 2022 برای کارش در این برنامه شده است، و نیویورک تایمز سابق. NYT فرناندا سانتوس، رئیس دفتر فینیکس و نویسنده اصلی. این دو در این پرسش و پاسخ به Valdovinos می پیوندند.

آمریکایی! بر اساس داستان واقعی زندگی تونی والدوینوس است که به عنوان تهیه کننده مشاوره سریال نیز فعالیت می کند.
تونی، داستان الهام بخش شما چگونه تبدیل به یک موزیکال شد؟
تونی والدووینوس: من سال‌ها قبل از اینکه تئاتر فینیکس دست به دست شود، کارهای سیاسی زیادی انجام داده بودم. آنها با من مصاحبه کردند و حدود یک هفته بعد با من تماس گرفتند و گفتند که می خواهند با ساخت این تولید جلو بروند. در آن زمان نمی دانستم واقعاً چه معنایی دارد. اینجا ما هفت سال بعد، خارج از برادوی هستیم. این یک سفر باورنکردنی بوده است.
کری، چگونه درگیر شدی؟
کری رودریگز، خواننده و ترانه سرای اهل آستین، تگزاس، آهنگساز ¡Americano! … [+] موزیکال.
کری رودریگز: من سابقه ای با تئاتر موزیکال نداشتم. من قبلاً در یک موزیکال – "Anything Goes" – به عنوان یک کودک 10 ساله در یک سفر در شهر نیویورک بودم. من در موزیکال اجرا کرده ام. من یک نوازنده ویولن هستم و برای چند نفر در ارکسترهای پیت نواختم. اما واقعاً تاریخ صفر است.
به طور ناگهانی، از تهیه کننده تلفنی با من تماس گرفت و پرسید که آیا علاقه مند به نوشتن موسیقی برای این موزیکال اصلی هستم یا خیر. او در مورد تونی به من گفت. شروع به تحقیق کردم. یکی دو هفته بعد، برای ملاقات با تونی به فینیکس پرواز کردم. تمام مدت به این فکر می کنم که من یک خواننده/ترانه سرای عامیانه هستم. من صلاحیت انجام این کار را ندارم. اما چطور می توانستم نه بگویم؟ این بزرگترین فرصت زندگی من برای گفتن داستان تونی، ارتباط با آمریکایی ها و کمک به تغییر ذهن است.
و تو فرناندا؟
فرناندا سانتوس یک روزنامه نگار برنده جوایز است که شغل پربارش شامل یک دوره کاری به عنوان یک نیویورک … [+] نویسنده کارکنان تایمز است. او به عنوان یکی از نویسندگان همکار این سریال فعالیت می کند.
فرناندا سانتوس: من به عنوان یک روزنامه نگار در آریزونا این داستان را پوشش داده بودم اما هرگز احساس رضایت نکردم. می‌خواستم بتوانم به آنجا بروم و خشم خود را نشان دهم که در تمام این سال‌ها از زمانی که اولین نسخه قانون DREAM پیشنهاد شد، ما هنوز برای این افرادی که آنها را «رویاپردازان» می‌نامیم راه‌حلی پیدا نکرده‌ایم. آنها همه گیرندگان DACA نیستند. هنوز ده ها، اگر نگوییم صدها هزار نفر از آنها وجود دارند که هیچ مدرکی ندارند، هیچ مجوزی ندارند.
من در آن زمان یک استاد دانشگاه بودم که کتابی می نوشت. جیسون رز، تهیه کننده سریال، از من خواست تا با مایکل بارنارد و جاناتان روزنبرگ به تیم نویسندگی بپیوندم. آنها با کری کار می کردند. گفتم، من موزیکال نمی نویسم. این موضوع من نیست. او از من خواست تا در مورد آن فکر کنم. شماره یک، من عاشق این داستان شدم. شماره دو، احساس کردم این فرصتی است که آمریکایی‌های فوق‌العاده مانند تونی را برجسته کنم که «رویاپردازان» هستند. سوم، به‌عنوان یک مهاجر، به نوعی «جوان، بی‌حوصله و گرسنه»، به نقل از « همیلتون»، «قصد نداشتم گلوله‌ام را دور بریزم».
من به عنوان یک روزنامه نویس شروع کردم. من اکنون ستون های نظری را برای واشنگتن پست می نویسم. من مقالات شخصی متعددی نوشته ام. من یک کتاب غیرداستانی روایی نوشته ام. الان دارم روی یک خاطره کار می کنم. چه کسی می گوید که من نمی توانم این نوع دیگر از نوشتن را امتحان کنم؟ اگر تلاش نکنم، هرگز نمی دانم.
من خوش شانس هستم که با تیم شگفت انگیزی کار می کنم که من را جذب کرد، نقاط قوت من را تقویت کرد و چیزهای زیادی به من آموخت. ما در حال شکستن موانع هستیم، خود را در موقعیتی قرار می دهیم که معمولاً افرادی مانند ما دیده نمی شوند.
در اسکار امسال، لاتین‌تبارها مانند گذشته قابل مشاهده بودند. آیا این نشانه باز شدن فرصت ها برای جامعه است؟
کری: این کار سختی است. من احساس می‌کنم که ما هنوز به شدت کم نمایندگی هستیم. من در تمام دوران حرفه ای ام این احساس را داشته ام – به عنوان یک زن، به عنوان یک لاتین. من در دنیای فولک/آمریکایی به عنوان خواننده، ترانه سرا و نوازنده کمانچه شروع کردم. یکی از اولین جشنواره های بزرگی که بازی کردم در جنوب بود. حدود 20000 نفر آنجا بودند. یادم می‌آید که به تماشاگران به چهره‌های همه نگاه می‌کردم و فکر می‌کردم: "من تنها لاتینی اینجا هستم، نه فقط روی صحنه، بلکه در کل این جشنواره موسیقی."
اما همانطور که فرناندا گفت، بهترین کاری که می توانیم انجام دهیم این است که دیده شویم. ما به جوانان لاتینی نیاز داریم که بگویند: «وای، یک لاتینی ترانه سرای این موزیکال است؟ شاید من هم بتوانم این کار را انجام دهم.
فرناندا: من اصالتاً برزیلی هستم، من همچنین یک شهروند آمریکایی هستم. این تعریف غالب از جریان اصلی، مبتنی بر ایده آنگلوساکسون از ایالات متحده، وجود دارد که واقعاً به خوبی به مردم ما خدمت نکرده است. بنابراین، هر کسی مانند کری، مانند تونی، مانند من، داستان های ما در لبه ها هستند. ما مردم دیگر، «اقلیت ها» هستیم.
خوب، سریعترین دسته در حال رشد در سرشماری، دسته مختلط بود. مردم به نقطه ای می رسند که می فهمند چیزی بیش از یک چیز هستند. اگر کشوری داریم که در حال تغییر است، جریان اصلی چیست؟ اگر ما یک اکثریت جدید آمریکایی داریم که دیگر اکثریت آنگلوساکسون نیست؟ برای چه کسی هنر می سازیم؟ برای چه کسی می نویسیم؟ برای چه کسی داستان های تلویزیونی و صوتی می سازیم؟
"آمریکانو!" نشان می دهد که رنگین پوستان زیادی هستند که به تئاتر می روند. اما سازندگان تئاتر هرگز واقعاً متوقف نشدند – تا شاید لین مانوئل میراندا – به تماشاگران نگاه کنند و بگویند، "بیایید داستانی درباره افرادی که آنجا نشسته اند و این موزیکال را تماشا می کنند بسازیم و آن را روی صحنه ببریم." چیزهای بیشتری از داستان وست ساید برای ما وجود دارد .
آهنگ یا لحظه مورد علاقه شما از برنامه چیست؟
فرناندا: آهنگ «صدای بی‌صداها» پیامی دارد «با هم، ما قوی‌تر هستیم». "برای امروز" یک آهنگ زیبا در مورد مبارزه برای آنچه درست است، مبارزه برای آزادی است. اما خطی وجود دارد که سیسی، نقش اول زن، به تونی می گوید: "به یاد داشته باش، تو چهره آمریکای جدید هستی." این یک خط بسیار مهم با معانی بسیار است.
مال تو چیه کری؟
کری: من همان احساس فرناندا را در مورد آن خط دارم. هر بار که آن را می شنوم – و اکنون بارها آن را شنیده ام – بسیار احساس می کنم. این خلاصه ای از چیزی است که ما به تازگی دیده ایم.
از نظر موسیقی، من در شب های مختلف مورد علاقه های مختلفی دارم. یکی از آهنگ های مورد علاقه من "Dreamer" است، آهنگی که به پایان بخش اول می پردازد. این لحظه ای است که تونی به تازگی متوجه شده که او مستند نیست و تمام زندگی اش دروغ بوده است. درد دل خیلی خام است. اما عشق او به این کشور به همان اندازه در آن آهنگ وجود دارد. داشتن این دو چیز در کنار هم تأثیر بسیار زیادی از نظر عاطفی برای افراد دارد.
تو چطور، تونی؟
تونی: من هرگز نمی خواستم یک سازمان دهنده سیاسی باشم. من عاشق کاری هستم که انجام می دهم اما می خواستم به تفنگداران دریایی بپیوندم. هر زمان که آهنگ «بیا و به تفنگداران دریایی بپیوند» را می‌شنوم، واقعاً آن سال‌ها را به من بازمی‌گرداند، سال‌های قبل از کشف حقیقت.
فکر نمی‌کنم تفنگداران دریایی آنطور که در نمایش به تصویر کشیده می‌شوند، نمی‌رقصند. اما آن آهنگ به من امید داد. من به نیروی دریایی اعتقاد دارم. این یک تفنگدار پیاده نظام بود که به من یاد داد با قلم بجنگم نه با شمشیر. گوش دادن به آن آهنگ به من قدرت می دهد.
"آمریکانو!" تا 19 ژوئن 2022 در New World Stages (340 W. 50th Street) در شهر نیویورک بازی خواهد کرد. بلیت ها در گیشه، از طریق تلفن یا از طریق Telecharge.com فروخته می شوند .
به اپیزود کامل The Revolución Podcast با حضور آنتونیو والدوینوس، کری رودریگز و فرناندا سانتوس به همراه مجریان مشترک کاترین گارسیا کاسترو، لیندا لین گونزالس و کورت استراد در پادکست های اپل ، iHeartMedia ، Spotify، گوش دهید. گوگل ، آمازون AMZN AMZN ، یا با کلیک کردن اینجا .

source

توسط bookheart

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.