زک کلارک (R) به عنوان بخشی از تور کالج "Keep … [+] Going" کلارک در نیوآرک، دلاور، با دانشجویان کالج می دود. (عکس: JZ SNAPZ LLC و با اجازه Release Recovery)
جاد آپاتو، کارگردان فیلم Knocked Up ، زمانی کالج را پاداش زنده ماندن از دبیرستان نامید. این ممکن است برای بسیاری صادق باشد. اما مانند خوردن پای کدو تنبل هنگام چتربازی، گرفتن چنین جوایزی همیشه آسان نیست. شواهد نشان می دهد که دانشگاه های کالج در سراسر ایالات متحده مدتی است که درگیر یک بحران بهداشت روانی مداوم هستند. و به همین دلیل است که زک کلارک، که در برنامه تلویزیونی واقعیت مجازی ABC شرکت می کرد ، اخیراً تور کالج خود را به نام Keep Going آغاز کرد که از 25 آوریل تا 30 آوریل ادامه داشت.
اکنون این روزها، ممکن است برای برخی وسوسه‌انگیز باشد که همه‌چیز مربوط به سلامت روان را به خاطر همه‌گیری کووید-19 و اقدامات احتیاطی انجام‌شده مقصر بدانند. با این حال، اینطور نیست که قبل از سال 2020 همه چیز هلو و خامه بود. به عنوان مثال، یک مطالعه منتشر شده در Archives of General Psychiatry نشان داد که تقریباً نیمی از افراد در سن دانشگاهی که در سال‌های 2001 تا 2002 مصاحبه شده‌اند، در طول سال گذشته دچار اختلال روانپزشکی بوده‌اند. این دو دهه پیش بود، زمانی که جاستین تیمبرلیک هنوز بخشی از *NSYNC بود تا به شما چشم اندازی از زمان را بدهد. و یک دهه بعد، یک نظرسنجی از دانشجویان سراسر کشور که توسط اتحاد ملی بیماری‌های روانی (NAMI) از آگوست 2011 تا نوامبر 2011 انجام شد، نشان داد که 73 درصد از آنها نوعی بحران سلامت روان را در طول کالج تجربه کرده‌اند. باور اینکه وقتی مردم دیگر در مورد ماسک صورت و سایر اقدامات احتیاطی کووید-19 صحبت نمی کنند همه چیز فوق العاده خواهد بود، کمی شبیه این است که فکر کنید یک شاهزاده یا شاهزاده خانم سوار بر اسب شاخدار جادویی و حمل مقداری پیتزا یک روز به نظر می رسد که شما را از همه چیز نجات دهد. چالش های زندگی شما به عبارت دیگر، در حالی که همه‌گیری کووید-19 ممکن است پوشش‌های بحران سلامت روان کالج را حذف کرده باشد، مطمئناً این چیزی نبود که آن را شروع کرد.
در واقع، ایالات متحده نه تنها در میان دانشجویان، بلکه تقریباً در تمام گروه‌های سنی با یک بحران سلامت روان طولانی مدت مواجه بوده است. در سال 2018، من برای فوربس یک نظرسنجی سیگنا-ایپسوس را پوشش دادم که نشان داد 46 درصد از آمریکایی‌هایی که پاسخ دادند «گاهی یا همیشه» احساس تنهایی می‌کنند و 43 درصد احساس می‌کنند که روابطشان معنادار نیست. بنابراین آنچه در محوطه های دانشگاهی در حال رخ دادن است ممکن است جزئی از آنچه در جامعه گسترده تر رخ می دهد باشد. با این وجود، سال های دانشگاه می تواند مجموعه ای از استرس های اضافی خود را به همراه داشته باشد که می تواند شرایط را تشدید کند. سوزان بیرن استون، دکترا، LCSW ، یک درمانگر مستقر در نیویورک و تهیه کننده و مجری برنامه گفت و گو، توضیح داد: «برای بسیاری از دانشجویان، کالج زمانی است که مسائل مربوط به سلامت روان ممکن است ایجاد شود یا بدتر شود. از دیدگاه رشدی، دانشجویان کالج در حال گذار از اواخر نوجوانی به اوایل بزرگسالی هستند، زمانی که تصمیمات مهم زندگی در حال بررسی است. Birne-Stone افزود: "این به ویژه برای کسانی که به مدرسه می روند صدق می کند، زیرا ممکن است این اولین باری باشد که آنها دور از خانه زندگی می کنند. بسیاری احساس جدیدی از استقلال را تجربه می کنند که با مسئولیت های غیرمنتظره همراه با فقدان نسبی ساختار همراه است. کالج ممکن است اولین باری باشد که یک دانش آموز مجبور می شود در آن واحد با خیلی چیزهای مختلف سر و کار داشته باشد. به یاد داشته باشید که شخصی یک بار در مورد دانشگاه گفت: "99 مشکل دارم و 97 تای آنها تا پایان هفته موعد مقرر است. دو مورد دیگر قرار بود هفته گذشته باشد.
پس کلارک و تور دانشگاهی اش چه ربطی به همه اینها دارند؟ خوب، او کار کالج را انجام داد و در سال 2006 از کالج یورک پنسیلوانیا با مدرک مدیریت ورزشی فارغ التحصیل شد. طبق وب‌سایت کالج ، او در آنجا چهار سال در تیم بیس‌بال بازی می‌کرد و در طی آن «دوست داشت با بارگیری روی پایه‌ها راه برود و سپس به پهلو ضربه بزند». اما این همه ماجرا نیست. کلارک خود با مشکلات سلامت روانی و اعتیاد دست و پنجه نرم کرده بود. در اینجا کلیپی از The Bachelorette آمده است که در طی آن کلارک برخی از این چالش ها را شرح می دهد:
همانطور که کلارک در این کلیپ به آن اشاره کرد، بهبودی بعدی او در نهایت باعث شد تا او با جاستین گورلند در سال 2017 یک برنامه بازیابی اعتیاد و سلامت روان مستقر در نیویورک به نام Release Recovery را تأسیس کند. این برنامه از آن زمان یک سازمان غیرانتفاعی 501(c)3 ایجاد کرده است: Release Recovery Foundation .
از طریق این بنیاد، کلارک به سازماندهی تور شش روزه ماه گذشته از طریق شش مکان اجتماعی مختلف که نزدیک به پردیس های کالج در نیوجرسی، پنسیلوانیا، دلاور، مریلند و ویرجینیا بودند کمک کرد. هدف از این تور افزایش آگاهی در مورد مسائل مختلف سلامت روان و اعتیاد در بین دانشجویان و منابع بهداشت روانی موجود بود. هر توقف تور با به اشتراک گذاشتن دیدگاه‌ها و تجربیات خود با آن دانش‌آموزان و اعضای جامعه، و به دنبال آن یک دویدن/پیاده‌روی کوتاه با همه آغاز شد. سپس، شرکت کنندگان از پانل هایی متشکل از کارشناسان بهداشت روان و مدافعان هر یک از کالج های محلی شنیدند. این تور همچنین به جمع‌آوری پول برای کمک هزینه تحصیلی Release Recovery Foundation کمک کرد که برای کمک به دانشجویانی که به دنبال درمان برای بهبودی اعتیاد و مشکلات سلامت روان هستند، طراحی شده است.
در گفتگوی اخیر، کلارک اشاره کرد که چگونه در طی بازدیدهایش تعدادی از دانش آموزان تجربیات چالش برانگیز خود را در مقابل صدها نفر از همسالان خود به اشتراک گذاشتند. این شامل «نداشتن دوستان»، «تفکر وجودشان»، «احساس جذابیت نداشتن» و «احساس اینکه در جزیره ای هستند» بدون هیچ منبعی برای دسترسی به دانش آموزان بود. فقط این واقعیت که دانش‌آموزان مایل به اشتراک گذاشتن چنین احساساتی بودند، پیشرفت بزرگی را نسبت به سال‌های گذشته نشان می‌دهد، زمانی که حتی صحبت در مورد سلامت روان مانند یک نه بزرگ به نظر می‌رسید. کلارک به یاد می‌آورد که چگونه در کالج، مردان «باید مانند مردان بسیار سرسختی رفتار کنند که دارای قدرت بالایی هستند. صحبت ها اغلب این بود که با چه سرعتی می توانید پرس نیمکت نشین را انجام دهید. کلارک اضافه کرد که تصور این بوده است که «اگر به یک درمانگر مراجعه کنید، خوب نیستید. اگر کمک بخواهید، اگر در مورد احساسات صحبت کنید، ضعیف هستید.» البته واقعیت برعکس است، زیرا به گفته کلارک، بهبودی "بزرگترین اتفاقی بود که تا به حال برای من رخ داده است".
کلارک (R)، که یکی از طرفداران بزرگ ورزش فیلادلفیا است، با ویلانوا و نیوجرسی نتس سابق ارتباط دارد … [+] ستاره بسکتبال کری کیتلز در طول این تور. (عکس: با اجازه Release Recovery)

کلارک مایل است چنین گفتگوهایی در مورد سلامت روان گسترش بیشتری یابد. او از همه سازمان‌ها در محوطه دانشگاه، اعم از انجمن‌های برادری و انجمن‌های اجتماعی گرفته تا تیم‌های ورزشی گرفته تا سازمان‌های سلامت روان و سایر گروه‌های دانشجویی می‌خواهد «مکالمات مربوط به سلامت روان را عمیق‌تر کنند و مطمئن شوند که دوستان برنامه‌ریزی شده همه به حرف‌های یکدیگر گوش دهند». وی همچنین تاکید کرد: «رؤسای دانشگاه ها باید با مردم صحبت کنند، به حرف های آنها گوش دهند و بشنوند. داستان های زیادی از بچه ها وجود دارد که درخواست کمک می کنند اما منابعی پیدا نمی کنند. کلارک نگران است که "موسسات بزرگ به دلیل مسئولیت نمی خواهند به این مسائل دست بزنند." در واقع، عنوان آهنگ راد استوارت "من نمی خواهم در مورد آن صحبت کنم" نباید در اینجا اعمال شود. جارو کردن چنین مشکلاتی زیر فرش و عدم برخورد مستقیم با آنها فقط مشکلات را بدتر و بدتر می کند و حتی اگر فرش بسیار بزرگی داشته باشید دوباره شما را گاز می گیرد.
کلارک گفت: سپس والدینی هستند که "علی رغم تلاش هایشان، می توانند بخشی از مشکل باشند." البته والدین می توانند مفید باشند. به عنوان مثال، بدون هیچ پدر و مادری در اطراف، بسیاری از دانشجویان کالج وجود ندارند. با این وجود، والدین می توانند به استرسی که دانش آموزان احساس می کنند اضافه کنند یا دانش آموزان را احساس انزوا کنند. کلارک نقل کرد که چگونه در دوران کالج «ارزش زیادی برای حرفه بیسبال من قائل شده است. این فشار به من وارد شد.» او از والدین خواست «به بچه‌هایشان زنگ بزنند، آنها را بررسی کنند».
در حالی که این تور صدها نفر از شرکت کنندگان را گرد هم آورد، کلارک تاکید کرد که این فقط شروع است. او گفت: «این مرحله جمع‌آوری داده‌ها است که پس از آن جلسات گسترده‌ای خواهیم داشت و در مورد یافته‌ها صحبت می‌کنیم، و یک برنامه عملیاتی را ارائه می‌کنیم. کالج دیگر نیز متوقف می شود. به بیان دیگر، تور کلارک "به ادامه دادن" ممکن است ادامه یابد. و پاداش آن می تواند کمک به بسیاری از دانش آموزان بیشتر برای زنده ماندن در کالج باشد.

source

توسط bookheart

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.