مردم ممکن است فکر کنند هرگز قانون فدرال کنترل اسلحه وجود نداشته است. در واقع قانون خوبی برای کنترل اسلحه وجود داشت. اما، در زمان قتل عام Uvalde در اوایل این هفته، به اجرا در نیامد. این قانون به دلیل امتیازاتی که در زمان تصویب به نمایندگان جمهوری‌خواه و سناتورها داده بود، لازم‌الاجرا نبود.
برادی BRC بیل یک قبض کنترل اسلحه بود. این نام از جیمز بردی گرفته شده است که در سال 1981 در جریان سوء قصد به ترور رئیس جمهور رونالد ریگان مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زخمی شد.
این لایحه ضعیف شد، اما زمانی که پرزیدنت کلینتون در سال 1992 با یک مجلس دموکرات و یک سناتور دموکرات انتخاب شد، شتاب بیشتری گرفت. در آن زمان، همانطور که این روزها به نظر نمی رسد، ممکن بود لایحه ای مانند لایحه برادی حمایت جمهوری خواهان را جلب کند. این لایحه توسط 46 دموکرات و 15 جمهوری خواه با حمایت (در مجموع 61) توسط سنا تصویب شد و با مخالفت 8 دموکرات و 28 جمهوری خواه (مجموع 36 نفر) موافقت شد. پرزیدنت کلینتون این لایحه را در اولین سال ریاست جمهوری خود در سال 1993 امضا کرد.
تعداد جمهوری‌خواهانی که از این طرح در مجلس سنا حمایت کردند، جادویی نبود. این چانه‌زنی سخت بود. آن پانزده جمهوری خواه می توانستند به رای دهندگان خود نشان دهند که سهل انگارانه یا سهل انگارانه به این لایحه رأی نداده اند. در عوض، آنها می توانند به امتیازات دموکرات ها استناد کنند. یعنی یک دوره بیست ساله بود که قانون اجرا شد تا اینکه منقضی شد. بگذارید این را «بند انقضا» بنامیم. در آن زمان، چیز مهمی نبود. تعداد کمی به آینده‌ای مانند سال 2014 فکر می‌کردند. بنابراین، این امتیاز آسانی برای آن 15 جمهوری‌خواه بود.
و همینطور؟
اول از همه، پس از آن بیست سال گذشت و قانون برادی در سال 2014 منقضی شد. هیچ کنگره یا رئیس جمهوری آن را احیا نکرده است. پس در کار نیست.
اما، دوم، فراموش نکنیم چه اتفاقی برای نمایندگان دموکرات کنگره و سناتورها افتاد که از لایحه برادی دفاع کردند. یعنی در انتخابات 1994 مجلس برای اولین بار در چهل سال گذشته جمهوری خواه شد. سنا نیز جمهوری خواه شد. بسیاری از اعضای برجسته دموکرات کنگره شکست خوردند.
من در سال 1994 مشاور عمومی مجلس بودم و در سمت بازیگری بودم. من یک رساله هزار صفحه ای در مورد رویه کنگره نوشته بودم. من بعضی چیزها را می دانستم. اما بصیرت خواندن برگ های چای را نداشتم. من پیش بینی نمی کردم مجلس نمایندگان جمهوری خواه شود.
اکنون، به جز قانون برادی، دلایل مهم دیگری نیز وجود داشت که شهروندان را به رای دادن به جمهوری‌خواهان برای مجلس نمایندگان و سنا در انتخابات 1994 برمی‌انگیخت. پرزیدنت کلینتون ضدیت را برانگیخته بود. لایحه ناموفق مراقبت های بهداشتی او، در میان بسیاری از مسائل دیگر که در مورد آنها محبوبیت نداشت، شکست خورده بود.
اما، ما نمی توانیم قدرت رای طرفدار اسلحه را دست کم بگیریم. آنهایی که از لایحه برادی عصبانی بودند در آن روز انتخابات در خانه نماندند، بلکه بیرون آمدند و عمدتاً جمهوری خواهان در مورد این موضوع رای دادند. نیوت گینگریچ رئیس مجلس نمایندگان شد. هیچ قانون دموکرات واقعی در کنگره 1995-1996 شانس زیادی نداشت.
با وجود این اپیزود غم انگیز از گذشته، امیدوارم – و انتظار دارم – که نسل بعدی با موضوع کنترل اسلحه مقابله کند. آنها نیاز را می دانند. قتل عام را دیده اند. آنها ایده آلیسم تازه تری نسبت به پیشینیان خود خواهند داشت. آنها درس های گذشته را خواهند آموخت و مسابقه را پیش رو خواهند داشت.

source

توسط bookheart

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.