بازیکنان کالیاری پس از سقوط ناامید شدند.
هیچ راهی برای مخالفت با این ایده وجود ندارد که سری آ بسیاری از درخشش خود را از دست داده است و به وضوح از برتری برتر عقب مانده است.PINC لیگ و لالیگا در نگاه یک مخاطب بی طرف جهانی.
این از نظر مالی نیز منعکس شده است، به طوری که هیچ یک از تیم های ایتالیایی در فهرست سالانه فوربس با ارزش ترین تیم های فوتبال جهان قرار نگرفته است که می توانید در اینجا پیدا کنید .
اما تماشاگران معمولی فوتبال ایتالیا هنوز هم می‌توانند بسیاری از چیزهایی را ببینند که آن را عالی کرده است. پیراهن‌های نمادین راه راه سه باشگاه بزرگ و رنگ‌های منحصربه‌فرد تیم‌هایی مانند رم و فیورنتینا، سر و صدای هواداران در کوروا، شور و هیجانی که در سایر نقاط به سادگی قابل مقایسه نیست.
حتی استادیوم‌هایی که زمانی بزرگ مانند سن سیرو و ورزشگاه المپیک رم بودند جذابیت خود را حفظ می‌کنند، مراحل معروف در سراسر جهان که باعث می‌شود هر مسابقه‌ای که در آنجا برگزار می‌شود بلافاصله اهمیت و اهمیت بیشتری پیدا کند.
این فصل گذشته به طور خاص به افزایش علاقه به لیگ برتر ایتالیا کمک کرده است. وینچنزو ایتالیانو فیورنتینا را به یک واحد کاملاً مدرن و با اکتان بالا تبدیل کرد که حریفان را بی وقفه تحت فشار قرار می داد، مارک هیجان انگیز فوتبال او پس از پنج سال نزدیکتر شدن به منطقه سقوط، لاویولا را به جایگاه اروپایی بازگرداند.
در حالی که مائوریتزیو ساری لاتزیو را به تیمی هیجان انگیز برای تماشا تبدیل کرد، ژوزه مورینیو رم را به یوفا هدایت کرد. EFA فینال لیگ کنفرانس، آتالانتا – با وجود اینکه هنوز بسیار سرگرم کننده بود – به رتبه هشتم سقوط کرد.
پشت سر آنها، تیم های هیجان انگیز و با سرعت بالا مانند هلاس ورونا (نهم)، تورینو (10) و ساسولو (یازدهم) به این احساس افزودند که قطعاً این فصلی بود که سری آ گام های بزرگی به جلو برداشت.
اتفاقی که در بالای جدول افتاد فقط می‌تواند به آن هیجان تازه‌یافته اضافه کند. پس از سال‌ها تماشای یوونتوس که ظاهراً راه خود را به سمت قهرمانی‌های متوالی طی می‌کند، سپس با دیدن اینتر که فصل گذشته همین کار را انجام می‌دهد، مشاهده نبرد نراتزوری و آث میلان دقیقاً در آخرین هفته بازی کاملاً متضاد بود.
در نهایت این نیمه قرمز و سیاه شهر بود که جشن گرفتند و پسر از آن لذت بردند. روسونری از سال 2011 به عنوان قهرمانی به پایان نرسیده بود و هواداران هزاران نفر به پیازا دل دومو سرازیر شدند تا به جدیدترین قهرمانانشان تبریک بگویند.
با این حال، اندکی پس از به صدا درآمدن سوت پایان پیروزی 3-0 مقابل ساسولو که این عنوان را به میلان داد، اتفاقات سقوط بود که خیلی زود توجه ها را به خود جلب کرد. درست مانند مبارزه اسکودتو، نبرد برای جلوگیری از سقوط نیز به روز پایانی کشیده شد و فرار Salernitana از بازگشت فوری به رده دوم ممکن است تأثیر مهمی برای جذابیت بیشتر سری A داشته باشد.
داستان این که چگونه داوید نیکولا مغز متفکر بقای آنها شد، داستانی برای زمان دیگری است، زیرا آنچه واقعاً مهم است هویت باشگاه هایی است که چندان خوش شانس نبودند. Venezia باید از آن حذف شود، و پسران پنزو – با حمایت صاحبان آمریکایی خود – باید به سرعت به پروازهای برتر بازگردند.
در عوض، چیزی که باید یک تقویت بزرگ برای سری آ باشد، سقوط باشگاه‌هایی مانند کالیاری و جنوا است، تیم‌هایی که برای مدت طولانی در میانه‌های جدول قرار گرفته‌اند بدون اینکه واقعاً تأثیری روی آن بگذارند.
جنوا در پنج سال گذشته 13 تغییر مدیریتی انجام داده است و علیرغم تلاش برای چهار سرمربی مختلف، در فصل گذشته فقط 4 بازی را برد. آنها با وجود ظرفیت ورزشگاه لوئیجی فراری با ظرفیت 36559 نفر در مقابل میانگین 12356 تماشاگر بازی کردند و 27 گل به ثمر رساندند که شش گل کمتر از هر تیم دیگری در این بخش بود.
کالیاری به آنها ملحق می شود که لئوناردو سمپلیچی را پس از کسب یک امتیاز از سه بازی اول 2021/22 برکنار کرد. این تغییر به سختی وضعیت را بهبود بخشید زیرا والتر ماتزاری در 32 راند بعدی فقط 5 برد را به دست آورد، قبل از اینکه او نیز از وظایف خود خلع شود زیرا الساندرو آگوستینی به عنوان سرمربی موقت سه بازی پایانی منصوب شد.
میانگین تماشاگران کالیاری به 9718 نفر رسید و این سقوط دومین باری است که آنها در سری B از سال 2004 حضور دارند. از آن زمان، آنها 17 فصل را در لیگ برتر گذرانده اند و رتبه نهم در فصل 2008/09 نشان دهنده آنهاست. در تمام آن دوره فقط در نیمه بالای جدول به پایان رسید.
این یک داستان مشابه برای جنوا است که بیش از یک دهه در لیگ‌های پایین‌تر ایتالیا را با صعود به سری A در سال 2007 به پایان رساند. دیگر نیمه های اول را به پایان رساندند و در چهار فصل از پنج فصل گذشته به سختی از سقوط اجتناب کردند، قبل از اینکه در نهایت این بار تسلیم سقوط شوند.
این نشان می‌دهد که زمین‌های میانی سری آ چقدر کهنه و راکد شده‌اند، و تیم‌های بسیار زیادی راضی هستند که به اندازه‌ای از کار بیفتند. امیدواریم که دیدن دو تیم تاریخی – که هر دو قبلاً قهرمان ایتالیا شده‌اند – در کنار یکدیگر قرار بگیرند، این سیگنال را به دیگران ارسال می‌کند که سواحل دیگر گزینه‌ای در سری آ نیست.
Salernitana، Spezia و Empoli نشان داده‌اند که تیم‌هایی که به تازگی صعود کرده‌اند می‌توانند به قیمت این تیم‌های معتبرتر جایگاهی در لیگ کسب کنند، و مطمئن باشید که لچه و کرمونزه – که قبلاً صعود را تضمین کرده‌اند – یادداشت‌برداری خواهند کرد.
بقیه بازی‌های میانی پف کرده سری آ در جریان است. جایگاه شما در بالای جدول چیزی است که دیگر نباید آن را بدیهی بدانید.

source

توسط bookheart

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.