اثر دانینگ-کروگر به کاهش غیرقابل شهودی در اعتماد به‌نفس اشاره می‌کند، زیرا کسی بیشتر در مورد یک موضوع خاص می‌آموزد – این اثر با درک آن‌ها از میزان کمی که می‌دانند، ایجاد می‌شود، درکی که در وهله اول فقط با یادگیری چیزهای زیادی حاصل می‌شود.
من اخیراً بلافاصله پس از شروع داستان ترسناک در قرن بیستم: کاوش در هیجان انگیزترین ژانر ادبیات، این اثر را تجربه کردم، و مطمئن نیستم که هرگز اعتماد بی دلیل خود را به اینکه چیزی در مورد این ژانر می دانم به دست بیاورم: تاریخ جهانی ترسناک جس نوینز داستان‌های داستانی در آن قرن به قدری غلیظ و آموزنده خوانده می‌شوند که من از کار کردن با آن خسته شده بودم.
«داستان ترسناک در قرن بیستم» یک کتاب مرجع متراکم اما ارزشمند است.
اتفاقاً این یک تعریف است. نمی‌توانم تلاشی را که برای تحقیق در مورد منابع اولیه و ثانویه بی‌شمار طول کشید – که نوینز در بخش قدردانی‌ها اشاره می‌کند، چندین سال طول کشید – اما هر طرفدار داستان‌های ترسناک بسیار از آن قدردانی خواهد کرد. این متن بر اساس جدول زمانی به سه بخش تقسیم می‌شود که دوران طلایی دهه‌های 1900-1930، سال‌های اواسط قرن 1940-1960 و رونق وحشت در دهه‌های 1970-2000 را پوشش می‌دهد. هر بخش بر اساس مکان (نویسنده انگلیسی، نویسندگان آمریکایی، و ده‌ها کشور خارج از آنگلوسفر) و همچنین باینری «جریان اصلی در مقابل ارزان» تقسیم می‌شود.
حتی با همه این‌ها، نوینز ظاهراً نمی‌تواند خود را از گنجاندن بیشتر تاریخ خودداری کند، با نگاهی گذرا به داستان‌های ترسناک قبل از قرن بیستم در ابتدای کتاب، در کنار این نکته که فصل‌های کتاب درباره وحشت بین‌المللی محدود است. توسط فضا، و خوانندگان علاقه مند باید نسخه ای از کتاب مرجع سال 2018 او را پیدا کنند، وحشت نیازی به پاسپورت ندارد: ادبیات ترسناک قرن بیستم در خارج از ایالات متحده و بریتانیا
جذابیت فوری این کتاب تاریخی به عنوان منبعی از حقایق سرگرم کننده است، زیرا می توان آن را در هر صفحه ای باز کرد و چیز جدیدی را در مورد یک نویسنده کمتر شناخته شده یا سنت ترسناک محلی نشان داد. آیا می‌دانستید فراموش‌شده‌ترین فیلم ترسناک ایالات متحده در سال 1974، فیلم تناسخ پیتر پراود اثر مکس ارلچ بود؟
اما جادوی واقعی کتاب مرجع، ارتباطات بین نویسندگانی است که آن را برجسته می کند. به راحتی می توان گفت که تمام داستان های داستانی از آنچه قبلاً بود استفاده می کنند، اما داستان ترسناک در قرن بیستم دائماً تأثیرات هر نویسنده و تأثیراتی را که هر نویسنده روی آنها تأثیر گذاشته است را نشان می دهد. گوتیک‌های نویسنده هندی رابیندرانات تاگور ژانری عالی برای برجسته کردن دوگانگی و ابهامات روابط جنسیتی در بنگال استعماری بود، بنابراین وحشت تاگور «بر بسیاری از نویسندگان هندی دیگر تأثیرگذار بود».
مسلماً، این می‌تواند به این معنا باشد که کتاب برخی از ارتباطاتی را که ممکن است در روایت‌های محبوب‌تر بیش از حد از بین برود، تعدیل می‌کند، مانند ادعایی که ناشر کمیک‌های ترسناک EC comics "وحشت را در نیمه اول دهه 1950 زنده نگه داشت"، که نوینز آن را اغراق‌آمیز می‌گوید، در حالی که اشاره می‌کند. که EC واقعاً یکی از محبوب‌ترین سالن‌ها برای این ژانر در آن زمان بود.
این کتاب همچنین چند پاراگراف می‌گیرد تا این تصور را که اچ‌پی لاوکرافت خلق وحشت کیهانی را به جای محبوب کردن آن ایجاد کرده است، با ذکر اولین نمونه‌های زیرژانر ترسناک نهیلیستی مانند «Cosmorama » ولادیمیر اودویفسکی و «Une nuit de Cléopâtre» شاعر فرانسوی تئوفیل گوتیه، از بین ببرد. هر دو در سال 1838 منتشر شدند.
اگر اصلاً به کانال‌ها و راه‌هایی علاقه‌مندید که دنیایی از نویسندگان ترسناک در قرن گذشته برای رسیدن به امروز به آن‌ها برخورد کرده‌اند و راهشان را شکسته‌اند، کار سخت Nevins فقط نقشه نقشه‌کشی مورد نیاز شماست.

source

توسط bookheart

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *