فومیو کیشیدا در یک مناظره پیش از انتخابات رهبری حزب لیبرال دموکرات (LDP) در … [+] 12 سپتامبر 2020 در توکیو، ژاپن شرکت می کند.
ژاپن هرگز از سال 2010 عبور نکرده است. این زمانی بود که اقتصادی که برای چندین دهه بزرگترین اقتصاد آسیا بود، ناگهان به رتبه دوم تبدیل شد.
اگرچه تغییر گارد از مدت ها قبل پیش بینی شده بود، اما واقعیت عقب ماندن چین به 126 میلیون جمعیت ژاپن ضربه سختی زد. اکنون ضربه دیگری به غرور ملی وارد می شود زیرا کره جنوبی و تایوان به ژاپن نیز دست یافته اند.
مرکز تحقیقات اقتصادی ژاپن یا JCER بر این باور است که کره جنوبی تا سال 2027 و تایوان تا سال 2028 از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی ژاپن بالاتر خواهد رفت. آتسوشی تومییاما، محقق ارشد این اندیشکده، به نرخ پایین زاد و ولد، جمعیت پیر، بهره وری ضعیف ژاپن اشاره می کند. استقبال آرام از دیجیتالی شدن به عنوان بادهای مخالف کلیدی که اقتصاد 5 تریلیون دلاری را عقب نگه می دارد.
با این حال می‌تواند در همه این‌ها یک خط نقره‌ای وجود داشته باشد: می‌تواند ژاپن را به عمل وادار کند تا بازی اقتصادی خود را برای حفظ برتری خود افزایش دهد.
مسلماً، بسیاری امیدوار بودند که در سال 2010 پیشی گرفتن از چین، بیداری به نام توکیو مورد نیاز باشد. متأسفانه اینطور نبود.
بدون شک، اخباری مبنی بر اینکه پیشرفته‌ترین اقتصاد آسیا توسط دانش‌آموزش – چین – به بهترین شکل ممکن شکست خورد، راه را برای نخست‌وزیری شینزو آبه در سال‌های 2012-2020 هموار کرد. با اضافه کردن توهین به آسیب، چین این کار را با حذف استراتژی توسعه توکیو انجام داد.
آبه با وعده یک انقلاب اصلاحی در سمت عرضه برای مدرن کردن بازارهای کار، تقویت نوآوری و بهره‌وری و کاهش بوروکراسی قدرت را تضمین کرد. در عوض، او کار را به بانک ژاپن واگذار کرد و بانک مرکزی را تشویق کرد تا رشد را تقویت کند.
زمانی که آبه کلاه اصلاح طلب خود را بر سر گذاشت، برای ثروتمند کردن صاحبان ثروتمند سهام و املاک بود. متوسط دستمزدها راکد ماند و زمینه را برای کره و تایوان – که دانش‌آموزان مدل توسعه ژاپن نیز هستند – فراهم کرد تا معلم را نشان دهند.
آیا پیش‌بینی‌هایی مانند JCER، نخست‌وزیر فعلی فومیو کیشیدا را تهدید می‌کند؟ فقط زمان مشخص خواهد کرد، اما کیشیدا قبلاً از طرح‌هایی برای « سرمایه‌داری جدید » رونمایی کرده است که غنایم تولید ناخالص داخلی را به طبقات متوسط و پایین هدایت می‌کند. یا همان‌طور که کیشیدا آن را «چرخه‌ای از رشد و توزیع» می‌نامد.
آبه مسیر رونالد ریگان را طی کرد و تلاش دیگری به سبک دهه 1980 «اقتصاد فروکش» داد. کیشیدا می خواهد شرکت ها را از طریق مزایای مالیاتی و مشوق های نظارتی برای تقسیم سود با کارگران تشویق کند. او امیدوار است که با مخارج جدید تحقیق و توسعه مجدداً مدیران عامل را تشویق کند تا ریسک‌های بزرگی را انجام دهند تا فناوری‌های تغییر دهنده بازی را ابداع کنند.
این روزها، شرکت کره ای سامسونگ الکترونیکس و شرکت تایوان، Hon Hai Precision Industry، اقتصاد جهانی را به روشی که زمانی شرکت ژاپن انجام می داد، مختل می کنند. هم کره و هم تایوان با فوریت بیشتری نسبت به ژاپن از دیجیتالی شدن استقبال می کنند. به نظر می‌رسد هر دو اقتصاد در موقعیتی قرار دارند که استارت‌آپ‌های فناوری را با سرعت بیشتری نسبت به همسایه بزرگ‌تر و پیشرفته‌تر خود تولید کنند.
تماشاچی که پرچم کره جنوبی را بر روی کلاه خود دارد، در حالی که منتظر است نگاهی اجمالی به … [+] از رئیس جمهور کره جنوبی که برای دیدار در وین، اتریش، در 14 ژوئن 2021 انتظار می رود، چشمک بزند.
کمبود اختلال به توضیح اینکه چرا JCER فکر می کند تولید ناخالص داخلی سرانه ژاپن در سال 2027 45607 دلار خواهد بود در مقایسه با 46519 دلار در کره کمک می کند. این موسسه پیش بینی می کند تایوان تا سال 2028 به 47305 دلار در مقایسه با ژاپن 46443 دلار برسد.
این نتیجه تا حدودی مربوط به رشد اقتصادی بالا خواهد بود. ژاپن تا سال 2035 به طور متوسط سالانه 2 درصد رشد می کند که تقریباً نیمی از نرخ 4 درصد به علاوه مورد انتظار برای کره و تایوان است. این همچنین در مورد ترکیب سیاست در سطح دولت است.
در پایان سال 2020، درست زمانی که آبه در حال ترک دفتر نخست وزیری بود، تولید ناخالص داخلی سرانه ژاپن حدود 40000 دلار بود که تقریباً 25 درصد بیشتر از کره و 42 درصد بالاتر از تایوان بود.
آنچه مطمئناً رشد دستمزد ژاپن را محدود می‌کند، بهره‌وری ضعیف است، محصولی از شیوه‌های کاری سفت و سخت، مبتنی بر ارشدیت و ریسک‌گریز. و در حالی که همه چیز در حال تغییر است، سیستم مهاجرتی سختگیرانه ژاپن و تسلط ضعیف به زبان انگلیسی، جذب استعدادهای خارجی را با یا بدون کووید-19 دشوار می کند.
آخرین اعداد JCER در مورد چین چیزی شبیه به ژاپن را مهلت می دهد. در اواسط سال 2021، این اندیشکده پیش بینی کرد که چین تا سال 2028 از اقتصاد ایالات متحده پیشی خواهد گرفت. از آن زمان تا سال 2033 به تعویق افتاد زیرا سرکوب های نظارتی رئیس جمهور شی جین پینگ مسیر بلندمدت چین را تغییر داد.
در حالی که پکن قالیچه را از زیر مجموعه فناوری چین و سایر صنایع کلیدی بیرون می کشد، او فضایی را برای ژاپن ایجاد می کند تا به جهان یادآوری کند که این یک قدرت بالغ و پایدار است. اگر کیشیدا عاقل باشد، از این لحظه برای جلب حمایت از چارچوب «سرمایه داری جدید» خود استفاده خواهد کرد.
به هر حال، زمان در کنار توکیو نیست زیرا Omicron چشم انداز 2022 را مختل می کند. و در شرایطی که کره و تایوان به چین می پیوندند تا به طور بالقوه از اقتصادی که زمانی بر فراز منطقه بود، پیشی بگیرند. کیشیدا در سخنرانی افتتاحیه خود در برابر قانونگذاران در روز دوشنبه گفت که برنامه های اصلاحی خود را تا بهار ثابت خواهد کرد.
کیشیدا نباید آنقدر صبر کند . او قبلاً در مورد اظهارنظرهای اولیه در مورد سیاست‌های مربوط به مالیات بر عایدی سرمایه و بازخرید سهام متحیر شده است. کیشیدا باید با طرحی روشن در سال 2022 وارد میدان شود تا روح نوآورانه ای را که زمانی اقتصاد ژاپن را به عنوان الگوی آسیایی تبدیل کرده بود، دوباره زنده کند.
اینطور نیست که چین، کره، تایوان و سایر نوپاهای آسیایی منتظر باشند تا توکیو شیار خود را پس بگیرد.
رئیس‌جمهور تایوان، تسای اینگ ون، در طی جشن روز ملی در تایپه، تایوان، به حامیان سلام می‌دهد، … [+] 10 اکتبر 2021.

source

توسط bookheart

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.