همه‌گیری کووید-19 تأثیر قابل توجهی بر اقتصاد داخلی ما داشته است. تعجب آور نیست که این بیماری همه گیر جاری همچنان بر سیاست های اقتصادی ما برای سال های آینده تأثیر می گذارد. با این حال، چالش در پیش‌بینی این است که این وضعیت چگونه خواهد بود و پیامدهای بلندمدت آن چه خواهد بود.
در آغاز همه‌گیری، من به برخی از باهوش‌ترین ذهن‌های سیاست‌گذاری اقتصادی و بهداشتی دانشگاه پرینستون پیوستم تا دقیقاً این کار را انجام دهم: پیش‌بینی اینکه چگونه یک بیماری همه‌گیر جهانی بر سیاست‌های مالی و پولی کشورمان تأثیر می‌گذارد. به جرات می توان گفت که در آوریل 2020، زمانی که برای اولین بار دور هم جمع شدیم، هیچ ایده ای نداشتیم که مبارزه با کووید-19 شامل چه مواردی می شود، و همچنین پیش بینی نمی کردیم که در پنجمین تکرار خود از این بحث چند هفته پیش شرکت کنیم. .
مجموعه وبینارهای COVID-19
من اخیراً با دکتر نشستم. جسیکا متکالف، آلن بلایندر و بیل دادلی، یک بار دیگر، آینده اقتصادمان را پیش‌بینی کرده، تجزیه و تحلیل کنند که Omicron و انواع آینده چگونه بر چشم‌انداز پیش‌بینی‌شده ما تأثیر می‌گذارند، و بررسی کنند که چگونه سیاست‌های مالی و پولی همه‌گیر اولیه ما به نتیجه رسیده است.

وضعیت فعلی ویروس:
برای درک چشم انداز اقتصادی فعلی خود، با طرح وضعیت فعلی خود ویروس شروع کردیم. آخرین نوع، Omicron، منجر به تعداد موارد مثبت «غول‌العاده» بیشتر از آنچه در آخرین پیک اصلی خود مشاهده کردیم، شده است. با این حال، خوشبختانه، Omicron منجر به کاهش شدت علائم می‌شود و میزان موارد شروع به تثبیت می‌کند.
حتی اگر عفونت نیمی از شدت آن باشد، اگر دو برابر بیشتر باشد، فشار یکسانی بر سیستم سلامت وارد می‌کند.»
صرف نظر از این، Omicron همچنان باید ما را نگران کند. این نوع فشار بسیار زیادی را بر سیستم مراقبت های بهداشتی ما وارد کرده است که بیش از حد کار می کند و کارکنان آن کم است. دکتر متکالف، دانشیار اکولوژی، زیست‌شناسی تکاملی و روابط عمومی که در مدل‌سازی بیماری در پرینستون تخصص دارد، توضیح داد که «حتی اگر عفونت نیمی از شدت آن باشد، اگر دو برابر بیشتر قابل انتقال باشد، فشار یکسانی بر سیستم سلامت وارد می‌کند. ” وی افزود: در حالی که میزان مرگ و میر به میزان قابل توجهی کمتر از آنچه در موج دلتا مشاهده کردیم، بوده است، با این حال تعداد کل مرگ و میرها در حال حاضر بیشتر است.
در تجزیه و تحلیل اینکه Omicron چگونه بر چشم انداز اقتصادی ما تأثیر می گذارد، بحث را به اقتصاددانان مشهور آلن بلایندر، استاد اقتصاد و امور عمومی یادبود گوردون اس. رنتشلر و معاون سابق هیئت مدیره سیستم فدرال رزرو واگذار کردیم. و بیل دادلی، رئیس سابق بانک فدرال رزرو نیویورک و اکنون پژوهشگر ارشد در مرکز مطالعات سیاست اقتصادی گریسولد.
بلایندر و دادلی در اکثر موارد موافق بودند که اقتصاد ما از طریق این افزایش اخیر در پرونده ها قدرت گرفته است. وقتی بلیندر نموداری از تولید ناخالص داخلی کشورمان ارائه کرد، تعیین دقیق زمان شروع موج Omicron غیرممکن بود، که در مورد انواع گذشته وجود نداشت. اگرچه Omicron یک دست انداز در مسیر بوده است، اما اقتصاد ما عمدتاً به دلیل واکسن ها و تقویت کننده ها و همچنین خستگی ناشی از COVID-19 به رشد خود ادامه داده است.
بلایندر اظهار داشت: «…بسیاری از مردم این نگرش را دارند که «به اندازه کافی است»، و تأثیر ترکیبی افرادی که از قفل شدن خودداری می کنند با انعطاف پذیری و سازگاری بخش خصوصی در تغییر مدل های کسب و کار را برجسته می کند.
به طور مشابه، دادلی احساس کرد که اگرچه نوع جدید کمتر خطرناک است، اما عامل مهمتر این است که به ازای هر درجه خطر، درجه اختلال ما (از لحاظ اقتصادی و همچنین از نظر فاصله گذاری اجتماعی) اکنون بسیار کمتر است.

آیا بسته‌های توسعه مالی اولیه کار می‌کردند؟
در روزهای اولیه همه‌گیری کووید-19، بسته‌های توسعه مالی بسیار زیاد بود و دولت فدرال به ارزش 5 تریلیون دلار محرک اعطا کرد.
اولین بسته امدادی در مارس 2020 با قانون CARES 2.25 تریلیون دلاری ارائه شد. در مرحله بعد، کنگره در دسامبر 2020، درست در پایان دولت ترامپ، قانون تخصیص 0.9 تریلیون دلاری را تصویب کرد. در نهایت، پرزیدنت بایدن در مارس 2021 طرح 1.9 تریلیون دلاری نجات آمریکا را امضا کرد.
در بیشتر موارد، محرک اولیه، به ویژه با قانون CARES، دو حزبی بود و به خوبی مورد استقبال قرار گرفت. و اگرچه این بسته های کمکی قطعاً ناقص بودند، اما به عنوان راه نجات برای بسیاری از خانواده ها در سراسر کشور عمل کردند و از نتیجه اقتصادی بسیار بدتر جلوگیری کردند. در کل، بلایندر خاطرنشان کرد که در لحظه بحران ما، کنگره سریع و در مقیاس بزرگ عمل کرد. او همچنین مشاهده کرد که "همه این بدهی عمومی واقعی و پیش بینی شده به هیچ وجه باعث افزایش نرخ بهره بلندمدت نشده است."
دادلی بیشتر از بسته های امدادی اولیه ما انتقاد داشت. او موافقت کرد که پاسخ مالی اولیه ما قوی بود. با این حال، او احساس کرد که به دلیل این واقعیت که بسیاری از مزایای مرتبط با محرک ها با کمک نامتناسب به خانوارهای با درآمد بالا، به طور نابرابر تعلق می گیرد، یک نزولی قابل توجه نیز وجود دارد.
بلایندر همچنین به گسترش ضعیف، نظارت و هدف‌گذاری طرح حمایت از چک حقوق، بخشودگی وام، و «چک‌های» محرک بسیاری از آمریکایی‌ها در سراسر کشور برای کمک به خانواده‌ها در زمان‌های دشوار بی‌سابقه اشاره کرد. برای آن دسته از آمریکایی های کم درآمد که در فهرست مالیات IRS نیستند، ممکن است چک هرگز به آنها نرسیده باشد.
علاوه بر این، بسته های محرک و تغییر رفتار مصرف کننده – هم به دلیل خود محرک و هم به دلیل ترس های همه گیر – منجر به کمبود زنجیره تامین شده است زیرا تقاضای ما برای کالاها افزایش یافته است. این تغییر یکی از اجزای کلیدی نرخ تورم بسیار بالای ما نیز بوده است.

آیا باید نگران تورم باشیم؟
مبرم ترین مسئله – یا غیرمسئله – امروز تورم است. در مورد این موضوع، بلایندر و دادلی نظرات کمی متفاوت داشتند.
بلایندر قاطعانه خود را در "تیم گذرا" قرار می دهد. اگرچه تورم بسیار بالاست – با اتکا به گزارش مخارج مصرف شخصی 4.7٪ به جای ارزش شاخص قیمت مصرف کننده 6.8٪ معنی دارتر است – او فکر نمی کند که تورم اینجا بماند.
این یک پدیده جدید است: ما سال ها تورم بالایی نداشتیم، ماه ها تورم بالایی داشتیم.
چرا؟ به طور خلاصه، بلیندر به « قیمت تورمی » اشاره می‌کند که احساس می‌کند ما باید برای تغییر عادت‌های مصرف‌کننده به دور از خدمات و به سمت کالاها بپردازیم – جایی که زنجیره‌های تامین برای تحمل بارها آماده نبودند. او می بیند که با فروکش کردن ترس از کووید، این وضعیت از قبل به حالت عادی باز می گردد. او به عنوان شاهدی به این واقعیت اشاره کرد که تورم نسبتاً در زیرمجموعه‌ای از کالاها و خدمات که شاخص را تشکیل می‌دهند متمرکز شده است، قیمت‌های انرژی در حال کاهش است، محرک‌های مالی و پولی به درستی و به سرعت ناپدید می‌شوند، و تنگناها و کمبودها قبلاً وجود داشته است. شروع به پراکندگی کرد
وی یادآور شد: این یک پدیده جدید است: ما سال‌هاست که تورم بالایی نداریم، ماه‌هاست که تورم بالایی داریم. به طور طبیعی، در طی یک یا دو سال (به جای ماه ها)، بلیندر معتقد است که تورم نزدیک به 2 درصد هدف فدرال رزرو بازخواهد گشت.
دادلی، از سوی دیگر، کمی بیشتر از فدرال رزرو انتقاد می کند و احساس می کند که نیاز آنها به مداخله تنها به تأخیر افتاده است تا اجتناب شود. او هشدار می‌دهد که «نحوه واکنش شرایط مالی به کاری که فدرال رزرو انجام می‌دهد، در نهایت منجر به پیشرفت فدرال رزرو در این چرخه تجاری خواهد شد.» او احساس می کند پیش بینی های فعلی تورم بسیار خوش بینانه است و تورم واقعی بیشتر از آنچه در حال حاضر پیش بینی می کنیم بیشتر خواهد بود و دوام خواهد آورد.
فدرال رزرو خیلی راحت، خیلی طولانی ماند.
دادلی « چهار اشتباه بزرگ » را توصیف می کند که معتقد است فدرال رزرو مرتکب شده است: اول، فدرال رزرو رژیم هدف گذاری تورم متوسط خود را به گونه ای عملیاتی کرد که به این معنی است که حتی پس از رسیدن اقتصاد به اشتغال کامل، سیاست پولی فوق العاده آسان خواهد بود. دوم، آن‌ها بیش از حد نگران ایجاد یک «تخم ضعیف در بازار اوراق قرضه» بودند، مانند فروش که در سال 2013 اتفاق افتاد، که کاهش خرید دارایی‌ها را کاهش داد. ثالثاً، شوک تورمی کاملاً گذرا نبوده است، خطری که او باور ندارد که آنها پیش بینی کرده بودند. و چهارم، بازار کار بسیار سریعتر از آنچه فدرال رزرو انتظار داشت، کاهش یافت.
دادلی پیش‌بینی‌های خود را با اشاره به اینکه بازار کار در حال حاضر به‌طور استثنایی تنگ است، اثبات می‌کند – نرخ بیکاری بسیار کمتر از سطح تخمینی اشتغال کامل است و نرخ مشارکت نیروی کار به دلیل نگرانی‌های مربوط به بازنشستگی و سلامت به کندی در حال بهبود است. دادلی مشاهده کرد: «اگر به نسبت مشاغل خالی به تعداد افراد بیکار نگاه کنید، این یک رکورد تمام دوران است. این الگوها علیرغم افزایش مشوق های دستمزد همچنان ادامه دارند.
بیکاری به طور ناپایدار پایین است و مشوق های دستمزد در حال حاضر بالاتر از هدف فدرال رزرو برای تورم 2 درصدی است. دادلی هشدار می دهد که هر گونه افزایش بیشتر احتمالاً تأثیر مستقیمی بر سیاست پولی ما خواهد داشت.
از دیدگاه او، تورم اینجا باقی می ماند زیرا "فدرال رزرو خیلی راحت و طولانی ماند." با تأخیر، دادلی پیش‌بینی می‌کند که «خط آخر این است که … فدرال رزرو باید به جای یک سیاست پولی خنثی، به سمت یک سیاست پولی فشرده حرکت کند.»

در مجموع، طی دو سال گذشته، ما دستخوش تغییرات عظیم اقتصادی شده‌ایم: رونق بازار سهام، افزایش تورم، کمبود کارگران مخرب و «استعفای بزرگ» و تریلیون‌ها دلار محرک فدرال که اقتصاد را القا می‌کند.
قابل درک است، در حالی که ما هنوز در حال یادگیری نحوه مدیریت موثر و ایمن جهانی با COVID-19 هستیم، پیش بینی آنچه در افق اقتصادی نهفته است دشوار بوده است.
همه این نیروهای ترکیبی در نهایت سیاست مالی و پولی ما را در حرکت رو به جلو و واکنش فدرال رزرو تعیین خواهند کرد. و اگرچه پیش‌بینی آینده غیرممکن است، اما این سه محقق باهوش دلایل و راهنمایی‌های مناسبی را برای سیاست‌های مالی، پولی و بهداشتی ما ارائه می‌کنند که وارد سال جدید می‌شویم.

شما می توانید به بحث کامل در قسمت 162 از گوش دادن به یک دوم نظر پادکست .

source

توسط bookheart

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.